Aristoteles » De umbris idearum [IT] p. 22



emanare. Ipsa est primum subiectum quod et mate-
riam appellant phisici nostri: Eius omnia participia
cum puram non recipiant lucem: sub umbra lucis esse
et operari dicuntur.

INTENTIO QUARTA. D.

Consequenter te non praetereat quod cum umbra ha-
beat quid de luce, et quid de tenebris. Duplici aliquem
accidit esse sub umbra. Umbra videlicet tenebrarum
et (ut aiunt) mortis: quod est cum potentiae superiores
emarcescunt, et ociantur, aut subserviunt inferioribus.
Quatenus animus circa vitam tantum corporalem ver-
satur, atque sensum. Et umbra lucis, quod est cum
potentiae inferiores superioribus adspirantibus in ae-
terna eminentioraque obiecta subiiciuntur, ut accidit
in coelis versanti qui spiritu irritamenta carnis incul-
cat. Illud est umbram incumbere in tenebras: hoc est
umbram incumbere in lucem. In Orizonte quidem lucis
et tenebrarum, nil aliud intelligere possumus quam um-
bram. Haec in orizonte boni et mali: veri et falsi. Hic
est ipsum quod potest bonificari, et maleficari, falsari,
et veritate formari: quodque istorsum tendens sub is-
tius, illorsum veró sub illius umbra esse dicitur.

INTENTIO QUINTA. E.

Umbras eas in proposito maximé consideramus
quae sunt appetituum, et cognoscitivae facultatis ob-
iecta, sub specie veri boníque concepta, quae sensim ab
unitate illa supersubstantiali decedentia, per crescen-